Julien Parsons:
RAMM, 1860'larda açıldığından beri güzel sanat eserleri topluyor ve son 150 yıldır muazzam bir yelpazede eserler topladık. Şu anda koleksiyonumuzda yaklaşık 7.000 sanat eseri bulunuyor.
Ben Julian Parsons; RAMM'da Koleksiyonlar Müdürüyüm.
Büyük ölçüde depoda olan koleksiyon için, asma adını verdiğimiz belirli bir sergi için parçalar seçiyoruz - temelde her birkaç ayda bir eserlerin rotasyonu - böylece parçalara yeni bir tema veya yeni bir yorum verebiliyoruz. Ve bunun önemli olduğunu düşünüyorum çünkü açıkçası tüm materyali sergileyemeyiz, ancak insanlara elimizden geldiğince sanatın çoğuna erişim sağlamak istiyoruz.
Koleksiyon, kesinlikle ilk yüz yıl, birinci yüzyıl boyunca, daha çok ölmüş sanatçıların, tarihi eserlerin toplanmasıyla ilgiliydi ve bu, koleksiyonun çoğuna yansıdı.
Yani bu, RAMM koleksiyonundaki en eski eserlerden biri olan Joan Tuckfield'ın portresi. Joan'ın, 1550'de Exeter belediye başkanı olan Exeter belediye başkanı John Tuckfield'ın karısı olduğunu biliyoruz.
John'un ölümünden sonra Joan, Exeter toplumunun gerçekten önemli bir üyesi olarak kaldı, belki de geç ortaçağ döneminde kadınların toplumun önemli üyeleri olduğunu düşünmüyoruz, ama kesinlikle öyleydi. Bu yüzden iyi bağlantıları vardı, zengindi ve nüfuzluydu.
Yapılan son araştırmalar onun nerede yaşadığını bile ortaya koydu ve biliyoruz ki Exeter'daki St Pancras bölgesinde, şehrin en zengin bölgelerinden birinde, High Street'te yaşıyordu.
Yani, portreye gerçekten yakından bakarsanız ve bir röntgende de gösterildiğinde, Joan'ın başlangıçta içinde gösterilmiş olması gereken dik yakanın kalıntılarını görebilirsiniz. Resim, daha şık, üçgen biçimli bir başlıkla yeniden boyandı.
İnsanlar resimlerinde en moda kostümle gösterilmek istiyorlardı. Bu yüzden bazen, eğer eserlerin üretimi uzun zaman alıyorsa, insanlar modern tabirle en güncel kıyafetlerle gösterildiklerinden emin olmak için modalarını değiştirirlerdi.
Bu yüzden Joan'ın portresine bakma şeklinin harika olduğunu düşünüyorum. Oldukça ciddi görünümlü bir kadın, ama aslında arkasında harika bir hikaye var. Ve öldüğünde, vasiyetinde fakirler için hayır kurumlarına para bıraktığını biliyoruz. Bu yüzden resimde buna dair bir his var, bence ve bence bu gerçekten harika bir portre.
Koleksiyonda, İngiliz sanat tarihinin en önemli sanatçılarından bazılarının eserleri açıkça var. Bunlardan biri de JMW Turner. Turner, Güneybatı'ya birkaç kez geldi ve 1814'te geldiğini ve Dart Vadisi ve Dart Nehri çevresinde çizimler yaptığını biliyoruz.
On iki yıl sonra, bu eskizlerden birini ve eskiz gruplarını, Buckfastleigh Manastırı'nı ve vadi boyunca kıvrılan Dart Nehri'ni gösteren daha tamamlanmış bir çalışmaya dönüştürdü. Ayrıca, ön planda, kuş yuvalarından yumurta çalan birkaç çocuğu da gösteriyor. Yani yerel lezzetin gerçek bir hissi de var.
Koleksiyonda çeşitlilik var, ancak aynı zamanda bir devamlılık ve tutarlılık hissi de var. Bu yüzden eser, Güney Batı'ya ve özellikle Devon'a odaklanıyor. 18. yüzyıldan itibaren sanatçılar, özellikle manzaranın doğası ve bölgenin sanatsal bir inziva, sanatsal bir alan açısından önemi nedeniyle manzarayı tasvir etmek için Güney Batı'ya geldiler.
Yani, Turner'dan neredeyse yüz yıl sonra, sanatçılar hala Güney Batı'ya geliyordu. Ve 1913'te, Lucien Pissarro Güney Batı'ya geldi. Sahip olduğumuz resim, güzel manzaralar içinde yer alan bir çiftlik olan Riversbridge Çiftliği'ni gösteren bir resimdir.
Lucien Pissarro, Fransız Empresyonist ressam Camille Pissarro'nun en büyük oğluydu. Renoir ve Monet, Seurat gibi sanatçılarla çevrili olarak büyüdü. Ve bence Pissarro'nun eserlerinde, Fransa'da çok empresyonist bir hisle geçirdiği yetiştirilmenin izlerini, yankılarını hala görebiliyorsunuz.
Pissarro, elma çiçeklerinin ağaçlarda açmaya başladığı anı yakalamak için bu sahneye geri dönüp duruyordu. Görünüşe göre, 1921'de o yıl çok yağışlı bir bahardı, bu yüzden ağaçların en iyi durumda olduğunu düşündüğü doğru anı bulması gerekiyordu.
Özellikle beğendiğim bir diğer eser ise Abraham Cann'ın portresi. Sanatçının kimliğini kesin olarak bilmiyoruz ancak Henry Caunter olduğu düşünülüyor ve 1850 civarında resmedilmiş. Eser gerçekten belirgin bir figür sergiliyor ve resme bakarsanız mesleğine dair ipuçları bulabilirsiniz.
Ana figürün şapkası, atkısı ve ceketi ve bir kaideye yaslanmış ve kaidenin üzerinde, güç gösteren bir Herkül figürü var ve ardından birkaç figürlü oyulmuş bir kaide var. Ve figürlere dikkatlice bakarsanız, bir güreş müsabakasına başlamak üzere olduklarını göreceksiniz. Bunların hepsi, Devon tarzı güreşin son şampiyonu olan Abraham Cann'ın kimliğine dair ipuçları.
Hikayelere göre, botlarını örneğin boğa kanı gibi şeylere batırıyorlarmış, böylece kurumaya bırakılıyorlarmış ve gerçekten sertleşiyorlarmış, böylece rakiplerine daha fazla zarar verebiliyormuş. Bu yüzden Abraham Cann'ın bu kadar başarılı olduğunu düşünüyoruz.
Koleksiyonlar aynı zamanda yaşayan sanatçılar için de bir ilham kaynağı. Dolayısıyla, koleksiyonlar etrafında belirli projelerde çağdaş sanatçılarla çalıştık. Ayrıca, hala koleksiyon yapmak istediğimize dair bir his var. Biliyorsunuz, bu ölü bir koleksiyon değil, sürekli büyüyen bir koleksiyon.
Koleksiyonun değeri gerçekten de, kesinlikle yerel bölgenin görüşleri için, sıklıkla tamamen kaybolmuş bir tarihi, binayı, sokak sahnelerini kapsüllemeleridir. Ve örneğin, Exeter'da, savaş sırasında bombalandığı aşikar, bunların çoğu sonsuza dek yok oldu ve bazen bu sokak sahnelerinden bazılarının, bu fantastik tarihi binalardan bazılarının tek kaydı, burada sahip olduğumuz resimlerde mevcuttur: suluboyalar, çizimler, eskizler.
Yani bu gerçekten değerli bir kaynak. İnsanların materyale erişebilmesi için elimizden geldiğince çok şeyi çevrimiçi koymamızın nedenlerinden biri de bu: sadece sanatsal değeri için değil, aynı zamanda tarihi araştırma ve aile geçmişleri açısından değeri için de. Yani koleksiyonda gerçekten dinamik bir aktivite duygusu var.
Müzede çalışmanın ve küratör veya koleksiyon ekibinin bir üyesi olarak çalışmanın keyiflerinden biri, eserlere bu kadar yakın olabilmek. Yani, bilirsiniz, bence bu çok az insanın yaşadığı bir deneyim, özellikle de büyük, ünlü sanatçıların, mesleklerinin büyük ustalarının eserlerine baktığınızda. Bu gerçek bir ayrıcalık gibi hissettiriyor.
Beni etkileyen şey, harika sanat eserleri üretmek için gereken çabanın duygusu. Bu sadece yetenekle ilgili değil; aynı zamanda sıkı çalışma ve özveri ve aynı şeyi tekrar tekrar yapmakla ilgili. Bu yüzden hayatta, muhtemelen sanatta olduğu gibi, bunun bir kısmının yetenek, ancak bir kısmının da özveri, motivasyon ve odaklanma olduğunu anlama duygusu olduğunu hissediyorum. Sanırım bu koleksiyondan aldığım şeylerden biri bu.
